അവന് നടക്കുകയായിരുന്നു ...
പണ്ടു നടന്ന ആ ഗ്രാമ വീഥിയിലൂടെ ...
ആ ചെമ്മണ് പാതയിലൂടെ ...
വളരെ ആയാസപ്പെട്ട്... വലിച്ചു വച്ച വിറയ്ക്കുന്ന കാലടികളോടെ ...
പണ്ടു പ്രണയിനിയുടെ കൈ പിടിച്ചു നടന്ന അതെ വഴിയിലൂടെ ...
ഒത്തിരി ഒത്തിരി ഗൃഹതുരതകള് ഉണര്ത്തുന്ന ഓര്മകളുമായി ...
ഉത്സവങ്ങള് ... ആഘോഷങ്ങള് ... ഒക്കെയും അവന്റെ സ്മൃതി പഥത്തില് നിറഞ്ഞാടി ...
അന്നൊക്കെ എല്ലാറ്റിലും അവനുണ്ടായിരുന്നു .... അവന് വേണ്ടിയിരുന്നു .....
ഇന്നവന് അന്യന് .... എല്ലാവര്ക്കും അന്യന് ....
വെറുമൊരു പ്രവാസി ...
അവിടെ അവന് വെറുമൊരു expat ...
ഇവിടെ അവന് പ്രവാസി ....
സത്യത്തില് ആരാണിവന് ....
അറബി നാട്ടില് സ്വന്തം യൌവനം ഹോമിച്ച ....
നിര്ഭാഗ്യവാന്മാരായ പതിനായിരക്കണക്കിന് പ്രവാസികളുടെ പ്രതിനിധി...
സ്വന്തം കുടുംബത്തിനോ - കഴിവില്ലാത്തവന് .... സമ്പാദിക്കുവാന് അറിയാത്തവന് ...
പക്ഷെ ...
അവന് തെരയുകയായിരുന്നു
എവിടെ കൈ മോശം വന്നു ... അവനെ
തിരക്ക് പിടിച്ച പ്രവാസത്തിലെവിടെയോ ....
പ്രതികരണ ശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ട മനസുമായ് അവന് നടന്നു ...
അവന്റെ ഇന്നലെകളിലേക്ക് ... അവന്റെ നല്ല നാളുകളിലേക്ക് ....
മനസ്സു കൊണ്ടെങ്കിലും ഒരു മടക്കം ആവുമോ എന്നറിയാതെ ...
